บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 9 หน้า 7
กลางคืน บ้านพรพรรณ ใจเริงหน้าเซ็งเครียด..นั่งกินอาหารเย็นอยู่คนเดียวในครัว..เป็นขนมจีนกับแกงเขียวหวานไก่อีกหนึ่งชาม ใจเริงเขี่ยๆ ขนมจีนในจานเหมือนหมดอาลัยตายอยาก แล้วก็รวบช้อนกินไม่ลง ..
ใจเริงลุกขึ้นเอาขนมจีนที่เหลืออยู่ในจานไปทิ้ง...ใจเริง “กำลังจะทิ้ง” วิลาวรรณเดินเข้ามาพอดี ส่งเสียงโวยวาย
“หยุด !!” ใจเริงหยุด..หันมา วิลาวรรณรีบพุ่งเข้ามา มองข้าวในจาน “จะทำอะไร ?”
“ทิ้ง”
“ทิ้ง ?? เหลือตั้งเยอะ จะทิ้งเลยเหรอ”
“ก็มันกินไม่ลง แล้วมันก็เลอะแล้ว จะกินต่อป่ะหล่ะ จะได้เก็บไว้ให้”
วิลาวรรณปรี๊สเลย “ฉันไม่กิน !!! .. แต่เธอต้องกิน กินให้หมด เสียดายของไม่ใช่ถูกๆ เงินก็ไม่ได้ออกเอง กินของคนอื่นแล้วยังกินทิ้งกินขว้าง !!”
“มันจะสักเท่าไหร่กันเชียว..ขนมจีนแค่นี้ เดี๋ยวจ่ายให้ก็ได้ เอาไปยี่สิบบาทเลย”
“ยี่สิบบาท ! นี่คิดว่าเงินหล่อนมันใหญ่นักหรือไงหะ ? ถ้าจะจ่ายมายี่สิบ ฉันยอมไม่เอาเงิน แต่จะเอาขนมจีนยีหัวหล่อนแทน เอามา !!” วิลาวรรณจะเข้ามาคว้าจานข้าวจากมือใจเริง แต่ใจเริงไวกว่าดึงหลบแล้วด่าใส่
“งั้นฉันยอมจ่ายเพิ่มเป็นห้าสิบแล้วเอายีหัวแกแทนก็แล้วกัน”
ใจเริงพูดจบก็เอาจานขนมจีนยีลงไปที่หัววิลาวรรณ แผละ !!! “กรี๊ดดดดดด”
ขนมจีนไหลเยิ้มเต็มหัววิลาวรรณ...วิลาวรรณปรี๊สเลย
“อีเริง !!!! อีเลว !! อีเนรคุณ กูให้บ้านมึงอยู่ มึงยังกล้าทำกับกูแบบนี้เหรอ อย่าอยู่เลยมึง”
วิลาวรรณพุ่งเข้ามากระชากผมใจเริงแล้วตบอย่างแรง เพี้ยะ ! ใจเริงหน้าหัน ร้องกรี๊ดดดด เกิดมาไม่เคยโดนตบ
“กรี๊ดดดดดด อีบ้า กล้าตบฉันเหรอ...กรี๊ดดดดด”
ใจเริงหันมาจิกหัววิลาวรรณแล้วก็ซัดกันนัว เสียงกรี๊ดกร๊าดด่ากันดังสนั่นบ้าน ข้าวของกระจัดกระจาย
หน้าบ้าน พรพรรณเดินเข้ามาในบ้าน แล้วก็ชะงักเพราะเสียงใจเริงกับวิลาวรรณด่า ตบกันสนั่นลั่นบ้าน
“อีเริง อีเลว !!!”
“แล้วแกดีนักหรือไง อีหยาบคาย อีสวะ อีชั้นต่ำ !!”
พรพรรณอึ้ง “วิ...เริง !!!” พรพรรณรีบวิ่งเข้าไปในครัวทันที