บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 17 หน้า 5

บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 17 หน้า 5
Pannaput_tvs
18 ส.ค. 60
10.8M
เพลิงบุญ ตอน 17
12 หน้า

พิมกับหมี่จัดรายการตอนเช้า พิชชี่  แมน  คุมเครื่องอยู่

“ตายแล้ว  คม  ความหมายดี  กินใจสุดๆ แปลว่าอะไรแก”

“ฟังพี่หมี่ละกันครับ”

หมี่แปลต่อ ในขณะที่พิมเริ่มเหม่อๆ “เดนนิส โฮเลย์ กล่าวไว้ว่า.... การคาดหวังว่าโลกจะปราณีคุณเพราะคุณเป็นคนดี เปรียบเหมือนการคาดหวังว่ากระทิงจะไม่พุ่งมาขวิดคุณเพราะคุณเป็นมังสวิรัติ”  พิมฟังแล้วจุกแปลกๆ

 

ภายในห้องคอนโทรล  พิชชี่กับแมนคุยไปขำไปด้วย

“อย่างที่เข้าใจแต่แรกเลยละ”

“จริงนะครับ...มันก็เหมือนที่เจ๊หวังว่าผัวจะไม่มีเมียน้อย เพราะเจ๊ทำบุญปล่อยของดำตลอด มันไม่เกี่ยวกันป่ะ”

พิชชี่หยุดขำ .. ตาขวาง “อย่าเอาเรื่องจริงมาพูด!! มันเจ็บ!! จะปล่อยของดำครั้งสุดท้ายก็ตัวข้านี่แหละ”

 

ภายในห้องอัด หมี่พูดต่อ...พิมเริ่มหลุด เหม่อๆ

“คำกล่าวนี้นี่พี่หมี่เห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์ ..หลายคนทำดีเพราะหวังผล และคิดว่า...ชีวิตนับจากนี้ต้องโรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะคุณความดีที่ทำไว้ .. พอมันไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวัง .. เราก็ผิดหวัง แล้วก็พาลน้อยใจในโชคชะตา ทำไมทำดี..ไม่ได้ดี .. ซึ่งจริงๆแล้วพี่ว่ามันไม่เกี่ยวกันเลย.. จริงมั้ยคะพิม”

พิมเหม่อ...แอบคิดเรื่องตัวเอง...หมี่ชะงัก..ที่พิมเงียบ..

 

ภายในห้องอัด แมนกับพิชชี่งงๆ  พิชชี่ดีดนิ้ว “พี่พิม พี่พิม...พูดสิคะ”

หมี่ต้องย้ำอีกที “พิมคะ!!!” หมี่สะกิดให้รู้ตัว...พิมรู้ตัว “คะ ??  เอ่อ...”

พิมมองหน้าหมี่ ไม่ได้ฟังคำถาม “เอ่อ...” หมี่รีบพยักหน้าให้รับไปก่อน พิมรีบรับมุขและดึงสติกลับมา

“ใช่ค่ะ...อย่างนั้นเลยค่ะ...พิมเห็นด้วยกับพี่หมี่เลยค่ะ.. เอ่อ..ค่ะ” พิมอึกอักๆ นิดๆ พิชชี่รีบชูป้าย “รับสายทางบ้าน”

หมี่รีบแก้สถานการณ์ “ฟังเราสองคนพูดมานานแล้ว...หลังเบรคโฆษณาเราให้คนทางบ้านโทรศัพท์มาเล่าให้ฟังบ้างดีกว่านะคะ .. คุณผู้ฟังท่านใดที่เคยมีประสบการณ์ “ทำดีไม่ได้ดี” โทรมาเล่าให้หมี่กับพิมฟังบ้างนะคะ...เดี๋ยวกลับมาพบกันค่ะ”

ตัดเข้าโฆษณา  พิมหน้าเสีย...

 

ใจเริงเดินอยู่ในสนามบิน..เครื่องเพิ่งลง โทรศัพท์ดัง ใจเริงหยิบมาดู ที่หน้าจอ “พี่ฤกษ์”  ใจเริงยิ้มพอใจ

“แหม..รีบโทร.มาเลยนะ”

ใจเริงรีบกดรับ ตอบเสียงหวานมาก “ว่าไงคะพี่ฤกษ์”

“จะออกมาหรือยัง ? พี่ยืนรออยู่ที่หน้าที่แลกเงิน”


12 หน้า