บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ ปดิวรัดา ตอนที่ 24 หน้า 10
หมอมองผลเอ็กซเรย์ต่างๆ “ผลการตรวจ ทุกอย่างเรียบร้อยครับ ปลอดภัยแน่นอนแล้ว”
ศรันย์และชรัตน์ยิ้ม ถอนใจ ดีใจ ชรันต์ถาม “แล้วเรื่อง ขึ้นไปรักษาตัวต่อที่พระนคร”
“ไม่เป็นปัญหาครับ หมอจะทำเรื่องส่งตัวไปที่โรงพยาบาลที่พระนครให้และคงต้องพักฟื้นที่โรงพยาบาลนั้นอีกสักพัก”
ชรัตน์กับศรัณย์ยิ้ม ชรัตน์ตบไหล่ศรัณย์ ทุกอย่างเรียบร้อย
ที่วัด พวกชาวบ้านพาพู่ สมุนหญิงและเด็กๆ ทั้งหลายที่เคยอยู่ในค่ายมาหาหลวงพ่อที่วัดให้หลวงพ่อรดน้ำมนต์ ศรัณย์มาร่วมพิธีด้วย มีบาตรน้ำมนต์อยู่ตรงหน้าพระแล้ว ยังไม่ได้รด กำลังต่อรองบางอย่าง เสนอที่มีผ้าพันแผลเล็กน้อยแต่ให้เห็นว่าปลอดภัยแล้วก็มา
“ทุกคนเขาเชื่อสนิทใจว่าคุณปลัดมีคาถาอาคม” น้อยเมียกำนันคล้ายเกริ่น
“แต่ผมไม่มีนะครับ”
กำนันคล้ายอธิบาย “พวกนังพู่ที่ออกมาจากค่าย มันกลัวว่ายาสั่งของเสือขาวจะทำให้พวกมันตาย แต่พวกมันเชื่อในตัวคุณปลัด”
ศรัณย์มองโถน้ำมนต์ตรงหน้าพระสงฆ์ พู่ยังไม่ยอมให้รดง่ายๆ “แต่หน้าที่เสกน้ำมนต์เป็นหน้าที่ของพระนะครับ”
“ช่วยพวกหนูด้วยนะคะ ช่วยด้วย หนูกลัวเลือดออกทวารทั้งเจ็ดตายตามที่เสือขาวมันแช่งไว้”
กำนันคล้ายขอ “เอาเถอะน่าคุณ ไหนบอกว่าศรัทธาเป็นสิ่งสำคัญที่สุดไง”
“แต่ผมเสกน้ำมนต์ไม่เป็นนี่นา อ้อ ผมนึกออกแล้ว” ศรัณย์ถอดสร้อยพระของตนที่รินให้ไว้ออกมา “ฉันใส่พระองค์นี้ ตอนสู้กับเสือขาว” ศรัณย์หย่อนพระลงในขันน้ำมนต์
“สาธุ ไม่มีคาถาอาคมใดสู้พระพุทธคุณได้ดอก” พระแตะที่บาตรน้ำมนต์ท่องคาถาเชิญพุทธคุณ “เอ้ามา” พู่และทุกคนดีใจเข้ามาให้พระรดน้ำมนต์ที่หัวให้
พู่รดเสร็จถอยมาหาเปลี่ยนและเนื่อง พู่กราบที่ทั้งสอง “หมดเคราะห์ หมดโศกแล้วนะหลานป้า” เนื่องกอดพู่ได้หลานคืนมา
สมุนหญิงและเด็กๆ เข้าไปกอดครอบครัวตน
“ในที่สุดคุณก็ทำได้ ไอ้นุ้ย คงตายตาหลับเสียที” กำนันคล้ายชื่นชม
น้อยปลื้มใจ “ชาวบ้านจะนอนหลับสนิทแล้วต่อไปนี้ ขอบคุณคุณปลัดจริงๆ”
“คุณปลัดคนนี้ ช่วยให้ชาวบ้าน สงบสุข ยังสร้างความชื่นใจให้สาวๆ ด้วยนะ” เปลี่ยนเชียร์
ศรัณย์หันไปมอง แฟนคลับปลัดนั่งจับกลุ่มอยู่ห่างไป โบกมือให้ศรัณย์ ศรัณย์สะดุ้งยิ้มแห้งให้กลุ่มแฟนคลับ
“พิฆาตโจร พิฆาตนารีด้วย ฮิๆ” เสนอขำ
ศรัณย์ยิ้มแหยอายๆที่มีแฟนคลับเป็นป้าๆตามติด