บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ ปดิวรัดา ตอนที่ 24 หน้า 12
บรานีตัดสินใจแล้ว สีหน้าสบายใจขึ้น “ชีวิตไม่สิ้น ต้องดิ้นต่อไป ลูกจะไปทำค่ะ”
เจ้าคุณบำรุง คุณหญิงเพ็ญแขยิ้ม “ดีมาก”
“เป็นผู้หญิงทำงาน แต่งตัวสวยๆ มีเกียรติ มีเงิน มันก็โก้ไม่หยอก ว่าไหมคะ”
เจ้าคุณบำรุง คุณหญิงเพ็ญแขยิ้ม โอบลูกเข้ามา ดีใจที่บารนีเข้าใจเสียที
โรงพยาบาลในพระนคร รินมารักษาตัวต่อที่พระนครแล้ว นอนพักบนเตียง บุรณีป้อนซุปอยู่
ชรัตน์หิ้วปิ่นโตเข้ามา “เอ้า ทานข้าวแล้วหรือ”
“คุณบุเอาซุปไก่มาฝากค่ะ”
ชรัตน์และบุรณี เจื่อนๆมองหน้ากันไม่ติด
“ที่บ้านเขาทำโจ๊กมาฝาก”
“วางไว้เถอะค่ะ คุณบุชอบทานโจ๊ก ยกให้คุณบุแล้วกัน” ชรัตน์กับบุรณีมองหน้ากันเจื่อนๆอีก“มีอะไรคะ ทะเลาะกันหรือ” รินถาม ทำให้ทั้งชรัตน์และบุรณีคิดถึงครั้งล่าสุดที่คุยกัน
“ถ้าฉันสอบชิงทุนได้ฉันจะหายไปหลายปีเลยนะ คุณควรจะหาผู้หญิงคนอื่นที่มีเวลาดูแลคุณ ไม่ใช่ผู้หญิงที่บ้าเรียนอย่างฉัน”
“พูดตรงตีเข้าแสกหน้าเลยทีเดียว”
“ดิฉันไม่อยากให้คุณเสียเวลา เสียประโยชน์ ผู้ชายอย่างคุณ มีคนดีๆ คนสวยๆ รอเข้าคิวมากมาย ให้ดิฉันเป็นน้องสาวคุณ เหมือนกับริน แบบนี้ดีแล้ว...ว่าไหมคะ”
“นี่เราโดนบอกเลิก ตั้งแต่ยังไม่คบเลยนะนี่”
ทั้งสองพูดออกมาพร้อมกัน “เปล่าจ้ะ” ทั้งสองสะดุ้งหันมามองกันอีก
ชรัตน์บอกบุรณี “ผมออกไปหาช้อนนะครับ ผมก็ยังไม่ได้ทาน จะได้ทานด้วยกัน”
“ค่ะ” ชรัตน์ออกไป รินมองทั้งสอง สงสัย
กลางคืน บ้านพิจารณ์ธุรกิจ ชรัตน์นั่งคิดหนักอยู่ในบ้าน นอนไม่หลับ ช้องนางเดินมาหา “คืนวันเสาร์ หยุดอยู่บ้านได้ยังไงกัน ไม่ไปออกงานสังคมแบบนี้ สาวๆเขาคงคิดถึงหลานอาแย่”
“เมื่อคืนไปแล้วครับ เจอสาวสวยเยอะเลย ดนตรีก็เพราะ แต่หมู่นี้ใจมันไม่สนุกเอาเสียเลย”
“ทำไมล่ะ”
“เพราะคุณบุรณี สาวๆกี่คนก็ทำให้หยุดคิดถึงคุณบุไม่ได้ ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมเขาบอกเลิกผม”
ช้องนางยิ้ม เพราะดีใจที่ชรัตน์ชอบบุรณี แอบยิ้มเสร็จกลับมาเข้ม “ไปใส่ใจผู้หญิงบ้าเรียนคนนั้นทำไม สาวสวยๆที่เขายอมลงให้ชรัตน์มีถมเถ หามาดามอกสักคน เดี๋ยวก็ลืมบุรณีได้”