บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ ปดิวรัดา ตอนที่ 24 หน้า 13
“ตอนแรกผมก็คิดอย่างนั้น แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจ ผู้หญิงคนอื่นเขาตามใจผม ยกย่องผม แต่ผมกลับคิดว่า หนุ่มเจ้าสำราญอย่างผมคงไม่เจริญถ้าคบกับพวกหล่อน”
ช้องนางแอบขำชรัตน์ แล้วกลับมาเข้มใหม่ “แล้วคบกับบุรณี จะเจริญขึ้นอย่างนั้นรึ”
“เธอนิสัยดีกว่าผม เหล้า บุหรี่ ไม่แตะ ใจก็เย็น คุยก็สนุก ฉลาดกว่าผมตั้งเยอะ เธอต้องพาชีวิตผมไปดีแน่ๆ”
“แต่เขาดุนะ แล้วก็ไม่ตามใจเธอด้วย ขนาดทรัพย์สมบัติ นามสกุลของเราเขายังไม่สนใจเลย อาว่าเขาจะทำให้ชีวิตเราจืดชืด ไม่สนุกสนาน ไม่เหมือนผู้หญิงพวกนั้นนะ”
“ถ้าผมไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเอง ผมคงต้องไปแต่งกับพวกนั้น จะได้มีเพื่อนเที่ยวสำเริงสำราญ แต่ถ้าไม่เอา อยากมีครอบครัวดีๆ มีลูกดีๆ เก่งๆ คุณบุรณีนี่แหล่ะ ดีที่สุด” คราวนี้ช้องนางหัวเราะร่วน ตบมือดีใจ “หัวเราะอะไรครับ”
“บุรณีผิดพลาดครั้งใหญ่”
“ผิดพลาดอะไรครับ”
“เขาคิดว่าเธอโง่ ที่จริงน่ะเธอฉลาด ฉลาดที่สุด อย่ายอมแพ้ถ้าคิดจะรักต้องต่อสู้”
“อ้าว ตกลงคุณอาเชียร์คุณบุรณีหรือครับ”
“ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จในชีวิต มักจะมีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือ มีเมียดี”
“จริงด้วย ถ้าอยากได้ดีต้องมีเมียดี ได้คุณบุมา ผมสบายแน่ๆ ต้องสู้ครับ ต้องสู้ ฮึบๆเอาใหม่” ชรัตน์ตัดสินใจ ลุกขึ้นยืนกระฉับกระเฉง ฮึบๆ ช้องนางหัวเราะความซื่อๆของชรัตน์
ห้องพัก โรงพยาบาล รินนั่งทานข้าวเองได้แล้ว คุณหญิงแก้วนั่งดูแลเป็นเพื่อน
“วันนี้แม่มีข่าวดีมาบอกนะ”
“รินจะได้กลับบ้าน ใช่ไหมคะ”
“โถ นี่เบื่อโรงพยาบาลขนาดนี้เลยหรือ”
“ก็มันน่าเบื่อจริงๆนี่คะ อยู่มาจะเดือนหนึ่งแล้ว”
“หมอเขาจะให้กลับบ้านอาทิตย์นี้แล้วลูก ศรัณย์ต้องดีใจแน่”
รินยิ้มกว้าง “แต่รินต้องกลับบ้านคุณพ่อก่อน บ้านที่คุณศรัณย์ไม่อยากไปพักด้วย”
“แล้วศรัณย์ไม่เคยคุยกับลูกหรือจ๊ะ ว่าจะเอายังไง”
“รินไม่กล้าถามค่ะ รินกลัวว่าคุณศรัณย์จะทำใจไม่ได้ที่ต้องมาอาศัยอยู่บ้านเมียให้คนเขาครหา”
“เอ หรือจะกลับลงไปปักษ์ใต้ดี”
“ยังไงรินก็คงต้องไปหาคุณพ่อพิจารณ์ก่อน ท่านถามถึงรินทุกวัน ถ้าไม่ได้เห็นหน้ารินท่านจะไม่มีกำลังใจ”
“ทางหนึ่งก็พ่อ ทางหนึ่งก็ผัว วุ่นน่าดู อืม แม่ว่าจะคุยกับศรัณย์”
“คุยเรื่องอะไรคะ”
“ก็เขาอึดอัดที่หนูเป็นเศรษฐีนีไม่ใช่หรือ ก็อยากจะถามเขาว่า ต้องให้หนูกลับไปเป็นนางก้นครัว ใส่เสื้อผ้าเก่าๆอีกใช่ไหม ถึงจะพอใจ”