บทละครโทรทัศน์ เด็ดปีกนางฟ้า ตอนที่ 7 หน้า 8
“คือ...”
“ตอนแม่ของหนูเดินทาง แม่ก็มักจะหวงกระเป๋าของเขาเสมอ แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยเกิดปัญหาอะไรเลยนะคะ เพราะเจ้าหน้าที่สายการบินเขาดูแลแม่และกระเป๋าแม่เป็นอย่างดีค่ะ”
“แต่ป้าไม่อยากห่างจากกระเป๋าป้าเลย”
“งั้นคุณป้าวางกระเป๋าไว้ใต้ที่นั่งมั้ยคะ จะได้คอยดูแลใกล้ชิด”
“อุ้ย ไม่ได้หรอก ป้าจะให้สมหวังนั่งอยู่ตรงเท้าป้าได้ยังไง”
“คะ!?”
“ป้าตั้งใจจะไปเที่ยวกับสมหวัง..สามีป้าน่ะค่ะ..แต่เขาเสียไปก่อน พอจัดการงานเขาเสร็จ ป้าก็เลยอยากพาเขาไปเที่ยวด้วยตามที่เคยสัญญากันไว้”
คะนึงนางเหวอ “สามีคุณป้า...อยู่ในนี้เหรอคะ”
“จ้ะ อัฐิยังอุ่นๆอยู่เลย เพิ่งเผาไปเมื่อ 2-3 วันนี้เอง”
ป้าพยักหน้า น้ำตาเริ่มแตก คะนึงนางพยายามเรียกสติตัวเองอย่างเร่งด่วน เพื่อแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า
“คุณป้าคะ เดี๋ยวหนูจะเก็บ...สามีคุณป้า...ไว้อย่างดีเลยนะคะ คุณลุงสมหวังคงมีความสุขมากๆ เลยนะคะที่คุณป้าคิดถึงคุณลุงตลอดเวลา” คะนึงนางแตะกระเป๋าอย่างจะขอยกออกไป แต่ป้าดึงรั้งไว้
“นี่เป็นครั้งแรกที่เราสองคนได้ขึ้นเครื่องบิน...เดี๋ยวป้าเก็บกระเป๋าเองลูก จะได้บอกสมหวังเค้าด้วยว่าให้อยู่ช่องข้างบนไปก่อน” ป้ายืนและยกกระเป๋าขึ้น คะนึงนางช่วยป้าประคองกระเป๋าอย่างเต็มใจ
“นั่งดีๆนะสมหวัง เดี๋ยวอีกไม่นานก็ถึงแล้ว” ป้าเสียงสั่น – เอามือลูบกระเป๋าเบาๆ คะนึงนางมองป้าอย่างเห็นใจ
“หนูและแองเจิ้ลแอร์ไลน์จะดูแลทั้งคุณป้าและคุณลุงเป็นอย่างดีเลยนะคะ”
ป้าน้ำตาซึมแล้วจับมือคะนึงนาง “ขอบใจมากลูก”
พจน์ยิ้มอย่างพอใจ ผักกาดกับนักรบแอบปรบมือเบาๆให้ คะนึงนางยิ้มอย่างมีความสุข เริ่มเข้าใจ ‘การใช้หัวใจบริการ’ ผู้โดยสารแล้ว
ห้องผู้โดยสารบนเครื่อง Vow Airlines อีกลำหนึ่ง ไวน์กับชะเอมกำลังเดินแจกหูฟังให้แก่ผู้โดยสารในเครื่อง ไวน์ส่งหูฟังให้ผู้โดยสารฝรั่งคนหนึ่ง ฝรั่งเอามือแตะถุงหูฟังค้างไว้แต่ไม่ยอมรับสักที เอาแต่จ้องไวน์ตาเยิ้ม ไวน์ยิ้มหวานดึงหูฟังกลับ แล้วหยิบเพิ่มอีกชุดหนึ่งส่งให้ ฝรั่งเมียแก่ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างๆแทน
“Excuse me Mam, here are the earphones for you and your partner. Thank you.”
(ขอโทษค่ะ กรุณาช่วยรับหูฟังของคุณและสามีด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ)