บทละครโทรทัศน์ เด็ดปีกนางฟ้า ตอนที่ 7 หน้า 9
เมียฝรั่งรับมาอย่างงงๆ แล้วหันไปมองสามีเขม็ง สามีหลบตาทำเป็นหยิบหนังสือมาอ่าน ไวน์ยิ้มสะใจเล็กๆ แล้วเดินไป
ห้องครัวบนเครื่องบิน Vow Airlines ที่ล็อคเกอร์ ไวน์เอาถุงใส่หูฟังที่เหลือเก็บใส่เข้าเฟรม สายฟ้าเดินเข้ามาด้วยสีหน้าปลื้มเปรม “เป็นยังไงบ้างครับน้องไวน์ เหนื่อยรึยัง”
“ยังเลยค่ะพี่ฟ้า วันนี้ไวน์สนุกมากเลย พี่ๆทุกคนใจดีและผู้โดยสารส่วนใหญ่ก็เฟรนด์ลี่นะคะ”
“ครับ แต่ถ้าน้องไวน์มีปัญหาอะไร ไม่เข้าใจตรงไหน ถามพี่ฟ้าได้เลยนะครับ”
“ขอบคุณมากค่ะ พี่ฟ้าน่ารักที่สุดเลยค่ะ” ชะเอมถือถุงหูฟังเข้ามาได้ยินพอดี รู้สึกตะหงิดๆ เลี่ยนๆ ในหู
“อ้าว ชะเอม แจกหูฟังเสร็จแล้วหรือครับ”
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”
“งั้นพี่ขอตัวไปดู first class ก่อนนะครับ”
สายฟ้าขยับเนกไท หันมายิ้มให้ไวน์ - แล้วเดินออกไป ชะเอมมองตามแล้วหันมาพูดกับไวน์
“ฉันรู้สึกคุ้นๆ กับพี่สายฟ้ายังไงไม่รู้เหมือนเคยรู้จักมาก่อน แต่นึกไม่ออกน่ะ”
“นึกไม่ออกก็ไม่ต้องไปนึกหรอกชะเอม เสียเวลา” ไวน์เดินออกไป ชะเอมยังขมวดคิ้วพยายามนึกอยู่
ที่ไฟลท์ของคะนึงนาง เห็นเหล่าลูกเรือกำลังเสิร์ฟน้ำผู้โดยสารอยู่ คะนึงนางกับแอร์รุ่นพี่ยืนบริการที่นั่งแถวป้าอยู่ “คุณป้ารับเครื่องดื่มอะไรดีคะ”
“น้ำส้มคั้นแล้วกันลูก...เอ่อ..” ป้ากระซิบ “ป้าขอน้ำมะเขือเทศให้ลุงเค้าสักแก้วด้วยได้มั้ย”
คะนึงนางยิ้มหวาน “ได้ค่ะ”
คะนึงนางรินน้ำส้มและน้ำมะเขือเทศส่งให้ป้า ป้ายิ้มแย้มอย่างมีความสุข คะนึงนางเองก็พลอยยิ้มมีความสุขไปด้วย พจน์ที่เดินผ่านมากำลังจะไปครัวด้านหลังเครื่อง เห็นเหตุการณ์พอดี พจน์ยิ้มพยักหน้าให้คะนึงนาง ทำนองว่าทำได้ดี คะนึงนางปลื้มใจ
ห้องครัวบนเครื่องบิน Vow Airlines ผักกาดกับนักรบกำลังเตรียมขนมอาหารว่างอยู่
“วันนี้ แกดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยนะ”
“จะให้ทำไงได้ล่ะ ความรักมาเคาะประตูดังซะขนาดนั้น”
ผักกาดเหลียวหน้าเหลียวหลัง “เฮ่ย... วันนี้ชื่อนักรบนะเว่ย”