บทละครโทรทัศน์ เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 23 หน้า 7
มาลาตีค้อนให้อย่างชมดชม้อย “ขอให้จริงเถอะค่ะ....น้องยังดูบ้านไม่ทั่วเลย คุณพี่พาน้องไปดูห้องนอนทีเถอะค่ะ ห้องอยากเห็นจะแย่อยู่แล้ว”
ที่ลานหน้าบ้าน สีนวลกำลังซอยตะไคร้อยู่อย่างเหม่อลอย ไกลออกไปเห็นยัยหนูกำลังเล่นไล่กับลูกเจี๊ยบ แม่ไก่ ไปมา เรือมาจอดที่ท่าน้ำ ผู้ใหญ่แคล้ว ขึ้นจากท่าเปิดประตูเข้าไปในบ้านจากด้านหลังของสีนวล
เสียงผู้ใหญ่แคล้วทักมาก่อนตัวปรากฏ “แม่สีนวล “
สีนวลสะดุ้ง มีดบาดนิ้วเลือดไหล “โอ๊ย”
“อ้าว นั่นเป็นอะไรมากหรือเปล่า”
“อ่อ นิดหน่อยน่ะจ้ะ ผู้ใหญ่แคล้วมีธุระอะไรกับฉันหรือ”
“ก็ไม่เชิง แต่ฉันมีธุระกับคุณนายวารีมากกว่าน่ะ”
สีนวลทำหน้าสงสัย ผู้ใหญ่แคล้วมองขึ้นไปบนเรือน
วารียกมือท้วมหัว สีนวลอุ้มลูกนั่งอยู่ใกล้ๆ ผู้ใหญ่ดื่มน้ำจากขันที่คนใช้นำมาวางให้ “สาธุ...ขอบใจมากนะผู้ใหญ่ที่มาบอกบุญกัน”
“ก็เป็นงานบุญประจำปีของบ้านเรานี่แหละจ๊ะ ทำบุญแล้วก็ทำอาหารมาเลี้ยงทั้งพระทั้งคน”
“เอาซี ฉันล่ะชอบนักงานบุญงานกุศล มีอะไรให้ทำก็ดีไปอย่าง ไม่งั้นมันออกจะเบื่อๆ ได้การล่ะ เอาเป็นว่างานนี้แม่วารีจะทำขนมจีนน้ำพริกตำหรับชาวกรุงไปร่วมบุญเลี้ยงมันทั้งหมู่บ้านเลยเชียว”
ผู้ใหญ่แคล้วหัวเราะชอบใจ “ดี ดี แหมน่าสนุกเสียแล้ว เห็นว่าทางนี้ก็เตรียมน้ำพริกตาแดงสูตรเด็ดประจำหมู่บ้านไว้ด้วย งั้นฉันไปก่อนนะพี่วารี นี่ต้องไปบอกบ้านอื่นๆ ต่อ ฉันไปล่ะจ้ะ”
“ไปดีมาดีเถอะ พ่อผู้ใหญ่” ผู้ใหญ่แคล้วเดินลงไปจากเรือน วารีหันมามองสีนวล ที่พลอยมีอารมณ์ความรู้สึกขึ้นมาบ้าง ก็ยิ้มน้อยพอใจ “ช่วยแม่หน่อยนะแม่นวล”
“ค่ะ คุณแม่”
ยัยหนูวิ่งไปนั่งตักย่า “คุณย่าขา อย่าลืมทำลูกชุบให้หนูด้วยนะคะ หนูช้อบชอบ”
“ได้ซี...เพื่อหลานรักของย่า ทำไมจะทำไม่ได้“ วารีหอมแก้มหลาน อย่างมีความสุขที่สุดอีกครั้งหนึ่งในชีวิต
โคนต้นไม้ใหญ่
เวลาเช้า ที่วัดในหมู่บ้าน อยุธยา สีนวลนำน้ำในขันที่กรวดน้ำแล้วค่อยๆ เท ที่โคนต้นไม้ มีวารีจูงหลานมองอยู่ ยิ้มพอใจ วารีกับสีนวล และหลานสาว กำลังเดินกลับไปที่บริเวณครัวของวัด วารีมีอาการสดชื่นอย่างเห็นได้ชัด
“วันนี้คุณแม่ดูสดชื่นมากเชียวค่ะ”
“งั้นเหรอ ท่าจะจริง หมู่นี้แม่รู้สึกว่าไอ้โรคภัยไข้เจ็บที่เคยเป็นมันก็ทุเลา หายเป็นปลิดทิ้ง จิตใจก็แจ่มใสอย่างบอกไม่ถูก ชีวิตคนเราก็เท่านี้สินะแม่สีนวล จะว่ายาวก็ยาวจะว่าสั้นก็แสนสั้น แม่มีลูกชายคนเดียวก็ได้ดีสมใจ มีครอบครัวของเขาเอง ซ้ำแม่ทันได้เห็นหลานแสนน่ารักคนนี้ด้วย แค่นี้แม่ก็ชื่นใจแล้ว จะตายก็คงตายตาหลับ”