บทละครโทรทัศน์ เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 23 หน้า 8
“คุณแม่ก็ อย่าพูดอย่างนี้เลย คุณแม่แข็งแรงออก ยังต้องอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับพวกหนูไปอีกนานแสนแน่ๆ “
“เธอก็ช่างแจกยาหอมคนแก่ ไม่รู้สิ แม่นวลเราคาดเดาอะไรไม่ได้หรอก แต่จะว่าไป แม่ก็ยังมีห่วงอยู่อีกเรื่อง”
“เรื่องอะไรหรือคะ”
“เรื่องลูกวิน แม่กลัวเหลือเกินว่าเขาจะมีชะตากรรมแบบเดียวกับพ่อของเขา” วารีคว้าแขนสีนวลให้หยุดเดิน กุมมือแน่นบรรยากาศจริงจัง “แม่นวล สัญญากับแม่นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าทิ้งพ่อวิน ได้ไหม เธอจะสัญญากับแม่ได้ไหม”
“คุณแม่...” ในใจสีนวล คือ หนูไม่ทิ้งพี่วินดอก มีแต่เขาน่าจะทิ้งหนู
“รับปากแม่ สีนวล”
“ค่ะ หนูจะไม่ทิ้งพี่วิน”
ลานครัวของวัด ผู้ใหญ่แคล้ว และชาวบ้านกำลังกินขนมจีนน้ำพริกของวารี แล้วซูดปาก
วารีเด็ดก้านถั่วฝักยาว จิ้มน้ำพริกชิมไปนิด “เผ็ด เด็ด จริงๆ สมแล้วที่เป็นสูตรเด็ดประจำหมู่บ้าน ไหน ขอข้าวสวยร้อนมาทีเถอะ” สีนวลกับคนใช้จะเข้าไปทานด้วย แต่วารีห้ามเอาไว้ “แม่นวลอย่ากินเลย กินเผ็ดไม่เก่งเดี๋ยวท้องเสีย อย่าให้ยัยหนูกินด้วย ส่วนแม่กินเผ็ดได้ กินคนเดียวดีกว่า”
วารีทานขาวกับน้ำพริกและผักสดร่วมกับชาวบ้านอย่าง เอร็ดอร่อย หัวเราะร่า
เรือนวารีใหม่จากด้านนอก เสียงยัยหนูร้องไห้แว่วมา ที่ชานเรือนยัยหนูนั่งร้องไห้จ้า สีนวลถือพวกถาด หม้อ ที่เอาคืนมาจากวัดเต็มไม้เต็มมือ รีบวิ่งขึ้นเรือนมาดู ตกใจ
“ยัยหนู เป็นอะไรลูก โอ๋ๆ นิ่งซะนะ” สีนวลรีบวางของ วิ่งเข้าไปกอดลูก
“ฮือๆ คุณย่า คุณย่า”
“ทำไมลูก คุณย่าเป็นอะไร เบาๆ หน่อยลูก ท่านคงเข้านอนแล้ว เดี๋ยวหนูกลับห้องกันนะ”
“ไม่ๆ คุณย่า..คุณย่า”
เสียงดังโครมครามมาจากห้องของวารี สีนวลตกใจ รีบผลักประตูเข้าไปดู เมื่อสีนวลเปิดประตูเข้าไป กวาดตามอง เห็นวารีนอนฟุบอยู่กับพื้น สีนวลรีบเข้าไปประคอง
“คุณแม่ คุณแม่เป็นอะไรไปค่ะ”
“แม่..ไม่ไหวแล้ว แม่นวล”
บ่าวเข้ามาพอดี ถือกระโถนขึ้นมา “คุณท่าน..กระโถนมาแล้วค่ะ”
“นี่มันอะไรกัน คุณท่านเป็นอะไร”
“คุณท่านลงท้องหนักมาตั้งแต่เย็นค่ะ คุณสีนวล นี่ฉันเพิ่งเอากระโถนไปเทมาอีกรอบ”
วารีฉวยกระโถนไป อาเจียนออกมา ทุกคนช่วยกันโกลาหล ยัยหนูก็ร้องไห้จ้า สักครู่วารีก็ร้องโอย เพราะตะคริวกิน “โอ๊ย แม่นวลตะคริวกินแม่ไปทั้งตัวแล้ว”
“อะ... เอ้า! “ วารีสั่งบ่าว “พวกหล่อนมาช่วยกันนวดเฟ้นให้คุณท่านสิ“ บ่าวรีบมานวดเนื้อตัววารีกันใหญ่ จับไปตรงไหนวารีของร้องโอย ปวดไปหมด “ทำใจดีๆ ไว้นะคะ” วารีบ่าวอีกคน “นี่ ไปบอกผู้ใหญ่แคล้วที เร็วเข้า”
บ่าวคนหนึ่งผละออกไป วารีอาเจียนอีกครั้งจนเหมือนจะไม่มีอะไรจะออกได้แล้ว สภาพแย่มาก สีนวลใจคอไม่ดี