บทละครโทรทัศน์ กำไลมาศ ตอนที่ 26 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ กำไลมาศ ตอนที่ 26 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
หม่อมเจ้าหญิงรัมภาจ้องหน้ากับล้อมเพชร
“ถ้าท่านหญิงหมดธุระที่จะตรัสกับหม่อมชั้นแล้ว หม่อมชั้นขอตัว”
ล้อมเพชรจะเดินไป แต่รัมภาขวางหน้าล้อมเพชร “เดี๋ยว! ชั้นยังพูดกับเธอไม่จบ”
ล้อมเพชรหยุดชะงัก
หม่อมเจ้าหญิงภรณีกับเจิมมองดิเรกใช้ช้อนตักปาดน้ำซุปแล้วกำลังจะเอาเข้าปาก ปลายช้อนกำลังแตะปากของหม่อมเจ้าดิเรกแล้ว แต่ทันใดนั้นช้อนในมือของหม่อมเจ้าดิเรกก็ร่วงหลุดมือลงไปที่พื้นอย่างแรงคล้ายมีใครปัดช้อนออก ทั้งหม่อมเจ้าหญิงภรณี เจิม หม่อมเจ้าดิเรกต่างตกใจ ถ้วยซุปบนโต๊ะอยู่ๆ ก็ตกคว่ำลงกับพื้น...คล้ายมีใครปัดลง เสียงถ้วยตกพื้นแตกดังโครมคราม
หม่อมเจ้าหญิงรัมภากับล้อมเพชรหันขวับไปมอง หม่อมเจ้าหญิงรัมภาใจไม่ดีไม่รู้ว่าแผนการที่กำลังทำกันอยู่สำเร็จหรือไม่ จึงรีบเดินนำกลับไป ล้อมเพชรกำลังจะตาม แต่อยู่ๆ ก็ชะงักหยุดเดิน มือข้างนึงเอนไปข้างหลังคล้ายถูกใครบางคนดึงเอาไว้ ล้อมเพชรหันไปมอง...ไม่เห็นใคร...แต่ก็รู้ว่าเป็น ล้อมเพชรเอ่ยเสียงเบา “เหมย...”
....หน้าเหมยกุยยื่นเข้ามากระซิบข้างหูของล้อมเพชร “พวกมันกำลังช่วยท่านชาย”
ล้อมพชรมองไม่เห็นเหมยกุยแค่ได้ยินเสียงก็อึ้งตกใจ
ถ้วยซุปแตกอยู่บนพื้น หม่อมเจ้าหญิงภรณีกับเจิมต่างกำลังแปลกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น หม่อมเจ้าดิเรกกำลังใช้ผ้าเช็ดมือที่เปื้อนน้ำซุปด้วยท่าทางหงุดหงิด...เพราะฤทธิ์ยาเสน่ห์ทำให้เขากลายเป็นคนไม่ค่อยมีสติ จึงไม่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าซุปหกซุปเปื้อนมือ ร้อน!
หม่อมเจ้าหญิงรัมภาเดินเร็วๆเข้ามา “หญิงได้ยินเสียงของแตก เกิดอะไรขึ้นหรือคะ”
หม่อมเจ้าหญิงภรณีกับเจิมยังไม่ทันตอบ
ล้อมเพชรก็เดินเข้ามาแล้ว “แกล้ง” ตกใจ ล้อมเพชรมองไปที่พื้นแล้วแกล้งตกใจ “กรี๊ด ! หนอน !”
ทุกคนมองไปที่พื้นตรงถ้วยซุปแตก มีหนอนยั้วเยี้ยเต็มถ้วย ทุกคนตกตะลึง เหมยกุยยืนแอบอยู่ด้านนึงแล้วยิ้มร้าย
หม่อมเจ้าดิเรกหันไปถามหม่อมเจ้าหญิงภรณีด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “น้องหญิงณี ! น้องหญิงเอาอะไรมาให้พี่กิน”
“เอ่อะ...ก็..ก็ซุปธรรมดาเหมือนอย่างที่น้องเคยทำให้เจ้าพี่รับประทาน”
“ถ้าธรรมดาแล้วจะมีหนอนอยู่ได้อย่างไรเพคะ” ล้อมเพชรแกล้งร้องไห้โวยวาย “ท่านหญิงเอาของสกปรกมาให้ท่านชายของหม่อมชั้นเสวยเพื่อสิ่งใดกัน ท่านหญิงต้องการทำร้ายท่านชายทำไม !”
“มันจะมากเกินไปหรือเปล่า พวกเราไม่เคยคิดทำร้ายเจ้าพี่” หม่อมเจ้าหญิงรัมภาย้อน
“เช่นนั้นหนอนพวกนี้มาจากไหนเล่าเพคะ !”