บทละครโทรทัศน์ สาวน้อยคาเฟ่ ตอนที่ 1 หน้า 5
![บทละครโทรทัศน์ สาวน้อยคาเฟ่ ตอนที่ 1 หน้า 5](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
เฮียศาสตร์เดินเข้ามา ยังไม่ทันมองอะไร “มาอยู่นี่เอง พ่อให้คนยกกระเป๋าขึ้นไปบนห้องให้แล้วนะ” เขาพูดต่อไม่ออกเมื่อมองไปที่สหรัฐเต็มๆตา เฮียศาสตร์เห็น “ผี” กำลังโอบบ่าสหรัฐอยู่ เฮียศาสตร์ปากคอสั่น ตาลอยคว้าง แล้วหงายหลังล้มตึงเป็นลมไปเลย!
สหรัฐ และเหินฟ้าตกใจ “ป๊า!”
ที่ทางเข้าหมู่บ้านที่เพชรบุรี ขวัญใจชะเง้อมองไปข้างหน้า “เอ๊ะ ! แถวบ้านเรามีจัดงานวัดเหรอพ่อ”
ไม่มีใครตอบ แต่อมยิ้มกันถ้วนหน้า สุเทพจอดรถ แล้ววิ่งลงจากรถไปให้สัญญาณ ทันใดนั้น แตรวงก็เริ่มบรรเลง มีพวกที่ใส่ “หัวโต” รำวงมาด้วย
ฤดีชะโงกหน้าบอกขวัญใจ “ไม่ใช่งานวัดหรอกขวัญ พี่กำนันจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้ขวัญ ในโอกาสที่ขวัญเป็นคนแรกในหมู่บ้านเรา ที่เรียน จบปริญญาโทจากเมืองนอกกลับมาไง..”
ขวัญใจยิ้มดีใจ แล้วลงจากรถไป สุเทพพาพวกแตรวง กับพวกที่ใส่ “หัวโต” วิ่งเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังขวัญใจทันที
ในงานเลี้ยงต้อนรับขวัญใจ สุเทพ และขบวนแตรวง และตัว “หัวโต” พาขวัญใจเข้ามาในงาน เห็นป้ายผ้าเขียน “ขอต้อนรับ “ขวัญใจ” ผู้คว้าปริญญาโทใบแรกของ “ดอนชนะมาร” กลับบ้านจ้า..” ขวัญใจเห็นป้ายผ้าก็ขำ
สุเทพพาขวัญใจมาเจออุด “ขวัญ มานี่ลูก จำอาอุดม เพื่อนพ่อได้ป่ะ ?” ขวัญใจยกมือไหว้อุดมแล้วส่ายหน้าจำไม่ได้ อุดมหน้าจ๋อย “อาอุดมเป็นกำนันที่ “ดอนชนะใจ” ไงลูก”
ขวัญใจทำหน้าอ๋อ...
“แหม๊ ! หนูขวัญใจนี่ โตเป็นสาวแล้วสวยจริง อ้ะๆๆๆ อามีใครบางคนอยากจะแนะนำให้หนูรู้จักด้วย” อุดมกวักมือเรียกใครบางคนให้มาเจอขวัญใจ ตัว “หัวโต” คนหนึ่งเดินเข้ามา “ลูกชายอาเอง”
ตัว “หัวโต” ค่อยๆถอดหัวโตออก เห็นเป็นสมบูรณ์ สมบูรณ์มองขวัญใจอย่างตกตะลึง และหลงรักขวัญใจทันที
บ้านเฮียศาสตร์ สหรัฐกำลังเอายาดมให้เฮียศาสตร์ที่ยังไม่ได้สติดมอยู่ เหินฟ้าคอยช่วย นวดแขนนวดขา เจ๊สีฟ้ายืนมองอยู่ใกล้ๆ
สหรัฐเรียก “ป๊า..ป๊า..”
“เป็นผู้ชายประสาอะไร กลัวผีปลอม..” เจ๊สีฟ้าเดินเข้าไปผลักให้สหรัฐถอยออก แล้วเจ๊สีฟ้าก็เข้าไปตะโกนข้างหูเฮียศาสตร์ “ฟื้นเดี๋ยวนี้ ! ไม่งั้นมีตบ!”
เฮียศาสตร์ลุกพรวดขึ้นทันที “ผี ผี“ เขาเห็นเจ๊สีฟ้า “เมียจ๋า..บ้านเรามีผี!”
เหินฟ้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้เฮียศาสตร์ “ผมเองฮะป๊า..”
เฮียศาสตร์เห็นเหินฟ้าที่ยังอยู่ในสภาพผีก็ร้องโวยวายลั่น ผวาเข้ากอดเจ๊สีฟ้าแน่น เจ๊สีฟ้าหยิกเฮียศาสตร์ไม่ยั้งอย่างหมั่นไส้ “ผีเผอที่ไหนกัน นี่มันเหินฟ้า เพื่อนตารัฐไงล่ะ”